Babie lato w przyrodzie

Babie lato to krótki, zaledwie kilkudniowy poczatkowy okres właściwej jesieni, nastepujący zwykle w drugiej połowie wrzesnia.

Polskie przysłowia mówią:
"O świetej Brygidzie babie lato przyjdzie"(8.10)
"Na świętego Maksymila, babskie lato przesila."

Babie lato charakteryzują pogodne i bardzo ciepłe dni, podczas których powietrze zapełnia się muszkami, latają piekne rusałki admirały.
W tym czasie pojawia się babie lato - długie nitki pajęczyny unoszone przez wiatr; snuja je młode pajączki z wielu rodzin, jak Micryphantidae i Linyphiidae.

Po pewnym czasie, pajączki te w locie omotują nitkę, zbijają ją w kulkę i jak na spadochronie opuszczają się w dół, na ziemię. Tu porzucaja swój żagiel, a same szukają schronienia na zimę.
Pozostawione nitki wiatr jesienny włóczy po polach, ścierniskach, zaczepia o płoty i rośliny. Powiewają na wietrze jako znane wszystkim babie lato.

Wczoraj widziałem babie lato.
Wiatr je unosił w moją stronę,
bielutką cienką nić skrzydlatą,
brałem ją w dłonie...
..powrot..